Agresja nazistowskich Niemiec i ZSRR na Polskę w 1939 r. wymusiła konieczność wydawania Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami kraju. Ostatni numer Dziennika Ustaw w walczącej Polsce ukazał się 5 września 1939 r. Od 31 października 1939 r. do 21 czerwca 1944 r. Dziennik Ustaw RP był wydawany początkowo w Paryżu, a później w Londynie przez Rząd RP na uchodźstwie. W okresie od 21 lipca 1944 r. do 5 lipca 1945 r. publikowane były równolegle dwa Dzienniki Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej: jeden wydawany w Londynie przez Rząd RP na uchodźstwie i drugi w Lublinie przez władze Polski Ludowej. O faktach tych powszechnie się zapomina. W informatycznych systemach informacji prawnej Dzienniki Ustaw wydawane przez Rząd RP na uchodźstwie kończą się na roku 1943 albo są nawet całkowicie pominięte, jako nieistniejące (dotyczy to także Monitora Polskiego wydawanego na uchodźstwie w latach 1939–1940). Od roku 1944 do 1945 publikowana jest jedynie zawartość Dzienników Ustaw wydawanych przez władze Polski Ludowej.
Polska Rzeczpospolita Ludowa (1952–1989) (Polska Ludowa) 1952–1989 – Dziennik Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz. U.)
III Rzeczpospolita (1989–) (Rzeczpospolita Polska) od 1990 – Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.)