thumb|Grób Ozjasza Szechtera na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Ozjasz Szechter (ur. 23 sierpnia 1901 w Witkowie Nowym, zm. 20 sierpnia 1982 w Warszawie) – polski dziennikarz i działacz komunistyczny pochodzenia żydowskiego, skazany w tzw. procesie łuckim w 1934 roku, od lat 60. XX wieku dysydent.
Życiorys Działalność do 1939 Pochodził z żydowskiej rodziny: był synem Natana i Klary (z domu Steinwurcel), miał brata Szymona. Jako nastolatek angażował się we działalność młodzieżowej komunistycznej grupy samokształceniowej we Lwowie, a w 1920 wstąpił do Komunistycznej Partii Galicji Wschodniej. Następnie wyjechał do Wiednia na studia, które przerwał i w 1923 powrócił do Lwowa. Od 1925 zaangażował się w działalność nielegalnej Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy, dążącej do oderwania od Polski części jej wschodnich ziem oraz przyłączenia ich do Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, w której pełnił liczne funkcje we władzach różnych szczebli. Był m.in. sekretarzem komitetu miejskiego we Lwowie, okręgowym sekretarzem w Stanisławowie, członkiem Centralnego Wydziału Zawodowego Komitetu Centralnego oraz zastępcą członka i członkiem Komitetu Centralnego. Z powodu działalności w KPZU był wielokrotnie zatrzymany, aresztowany, sądzony i więziony przez organy państwowe II RP.