W latach 1973–1979 na obszarze objętym wybuchem przeprowadzono badania, na podstawie których wysunięto dwie hipotezy. Pierwsza zakłada, że w atmosferę ziemską wleciał meteoroid lub mała asteroida, druga – była to kometa. Obie opierają się na wynikach badań próbek torfu pobranego z pokładów pochodzących z 1908, w których znaleziono co najmniej siedem substancji kosmicznych, w szczególności izotop węgla – radioaktywną formę węgla powstającą w atmosferze pod wpływem uderzeń promieni kosmicznychNiezwykłe katastrofy XX wieku, Aleksander Grobicki, s. 15..
Prof. Nikołaj Wasiliew, członek Akademii Nauk Medycznych ZSRR, w 1979 roku stwierdził, że sprawcą wybuchu tunguskiego było „ciało niebieskie zbliżone do komety”. Z kolei w roku 1984 dwaj radzieccy geofizycy Wiktor Żurawiew i Aleksiej Dimitriew wysunęli hipotezę, że był to plazmoid, który oderwał się od SłońcaNiezwykłe katastrofy XX wieku, Aleksander Grobicki, s. 17..
Hipoteza Korlevicia
W 1990 roku w rejon katastrofy udała się ekspedycja naukowa składająca się z badaczy rosyjskich, bułgarskich, francuskich i szwedzkich, oraz Chorwata Korado Korlevicia.