Obszar zlewni Powierzchnia zlewni Białej wynosi 983,3 km² (980,54 km²). Zlewnia położona jest w obrębie 5 mezoregionów: Beskidu Niskiego, Niziny Nadwiślańskiej, Płaskowyżu Tarnowskiego, Pogórza Rożnowskiego oraz Pogórza Ciężkowickiego. Pod względem geologicznym obszar ten znajduje się na granicy Zapadliska Przedkarpackiego i Karpat Zewnętrznych. mały|Ujście Wątoku do Białej Zlewnia Białej zbudowana jest głównie z utworów fliszowych (łupków i piaskowców). Dzieli się na trzy wyraźne części: południową, środkową i północną. Południowa część zlewni leży w Beskidzie Niskim, ma charakter górski i jest najsilniej zalesiona. Środkowa część ma rzeźbę podgórską, a jej charakterystyczną cechą są wylesione i użytkowane rolniczo głębokie doliny rzeczne Pogórza Ciężkowickiego i Rożnowskiego; stanowi około 70% całej zlewni Białej. Północna część zlewni obejmuje niskie wzniesienia i ujściowy odcinek doliny Białej w Kotlinie Sandomierskiej; stanowi ok. 5% całej zlewni.