Ostatecznie w 1685 zniechęcony Bohte opuścił rodzinny Kołobrzeg, zmarł trzy lata później.
Do końca życia Bohtego drukarnia w Kołobrzegu, ciesząca się nieustannie poparciem władz miejskich, prowadziła nadal działalność wydawniczą za sprawą matki drukarza i pomocnika Johanna Reisingera. Próbowano także – bez powodzenia – sprowadzić nowego typografa, w sprawie tej prowadząc rozmowy z przedstawicielem znanej szczecińskiej rodziny drukarzy Johannem Höpfnerem. W sierpniu 1688, po kolejnej decyzji elektorskiej, zakład zamknięto, co na kilkadziesiąt lat przerwało aktywność drukarską w Kołobrzegu.
Profil wydawniczy oficyny Bohtego obejmował przede wszystkim druki religijne. Wydano m.in. w 1684 śpiewnik kołobrzeski Geistliches Kleinod, worinn allerhand geistreiche und in den Evangelischen Kirchen übliche Lieder. Z innych publikacji wymienić należy opracowanie dawnego współwłaściciela drukarni Martina Rango z dziejów Pomorza: Origines Pomeranicas Clariss. Virorum, nec non XXV. Diplomata Vetusta Patriae antiquitates illustrantia (1684).
Bibliografia Drukarze dawnej Polski od XV do XVIII wieku, tom IV: Pomorze (opracowały Alodia Kawecka-Gryczowa i Krystyna Korotajowa), Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków 1962, s. 468-469
Kategoria:Niemieccy drukarze Kategoria:Ludzie związani z Kołobrzegiem Kategoria:Urodzeni w XVII wieku Kategoria:Zmarli w 1688