Emanuel Mieczysław Bułhak herbu Syrokomla (ur. 4 maja 1865, zm. 7 sierpnia 1943) – polski arystokrata, filozof i religioznawca.
Życiorys Był synem Józefa Bułhaka i Antoniny z Malinowskich. W młodości gospodarował majątkami ziemskimi w Czehrynce i w Dobośni. Po śmierci ojca i stryjów stał się właścicielem latyfundiów rodziny Bułhaków, a położonych na terytorium dzisiejszej Białorusi. Poza licznymi nieruchomościami był także właścicielem cennych kolekcji antycznych dzieł sztuki, pasów słuckich oraz biblioteki pałacu w Dobośni, które zgromadzili w XIX wieku jego bliscy krewni i antenaci.
Dzięki rodowej fortunie studiował filozofię i religioznawstwo w Austrii, Niemczech i we Francji. Ponadto przez większą część życia mógł sobie pozwolić na liczne podróże po Europie. Upodobał sobie zwłaszcza kraje śródziemnomorskie. Zakupił w tym celu posiadłości we Francji i we Włoszech gdzie w okresie dwudziestolecia międzywojennego stale rezydował.
Działalność literacka i fundacje Emanuel Bułhak pasjonował się teologią. W 1932 roku przetłumaczył na język polski dzieła Pseudo-Dionizego. Napisał też po francusku i wydał w 1938 roku obszerną monografię na temat autentyczności tych dzieł.