We wszystkich tych krajach mniejszość nie uznała nowych zarządzeń i, co za tym idzie, autorytetu władz kościelnych. Powstały schizmatyckie hierarchie, które używają kalendarza juliańskiego (największa to Prawdziwy Prawosławny Kościół Grecji). Ruch ten również sprzeciwia się ekumenizmowi i większość prawosławnych (Rosyjski Kościół Prawosławny, Serbski Kościół Prawosławny) obawiając się schizm nie wprowadziła nowego kalendarza.
Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny używa zarówno kalendarza juliańskiego jak i nowojuliańskiego, popularnie zwanych odpowiednio starym i nowym stylem. 12 kwietnia 1924 Sobór Biskupów PAKP zdecydował o przyjęciu nowego stylu (tożsamego z kalendarzem gregoriańskim), co znalazło odbicie w odpowiednim rozporządzeniu ministra wyznań religijnych i oświecenia publicznego. Decyzja, która odczuwana była jako odpowiedź na naciski władzy, nie została nigdy powszechnie wprowadzona, a w Kościele prawosławnym w Polsce w praktyce współistniały dwa kalendarze. Jako że działo się to za aprobatą władz kościelnych, to nigdy nie doprowadziło to do powstania w łonie kościoła schizmy starokalendarzowej.