We Lwowie był współzałożycielem tamtejszego Stowarzyszenie Artystów Młoda Polska. W latach 1903–1914 prowadził tam własną szkołę malarstwa – Wolną Akademię Sztuki. Malował obrazy historyczne, batalistyczne, a także religijne, był również autorem portretów i pejzaży. Wykonał ilustracje do utworów Juliusza Słowackiego oraz powieści Henryka Sienkiewicza. Zajmował się także malarstwem ściennym. W 1905 r. wymalował kurtynę sceny w sali widowiskowej Domu Polskiego w Czerniowcach, przedstawiającą Sabałę na tle krajobrazu tatrzańskiegoJan Bujak: Górale polscy, góralszczyzna i styl zakopiański na Bukowinie [w:] "Wierchy" R. 83 (2017), Kraków 2020, , s. 219-223.
Po wybuchu I wojny światowej w 1914 został członkiem Miejskiej Straży Obywatelskiej we Lwowie (sekcja V w dzielnicy I). W 1902 ożenił się z Ireną Bieńkowską. Miał synów Stanisława (legionista, poległ pod Lwowem 22 września 1939) i Henryka (1907-1999, profesor historii).
W 1944 stracił władzę w nogach, a 1946 nie zgodził się na wyjazd ze Lwowa do Polski mimo zgody uzyskanej przez jego syna Henryka w MSZ. Zmarł 5 lub 12 maja we Lwowie. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
W willi malarza we Lwowie przy ulicy Iwana Franki (dawniej róg św.