Andrzej Jan Bachleda-Curuś (ur. 2 styczniaRóżne źródła podają rozbieżne informacje na temat daty urodzenia:2 stycznia 1947 podają: Andrzej Bachleda-Curuś na stronie PKOl, Wielka Encyklopedia PWN tom III strona 7621 stycznia 1947 podaje Profil zawodnika na stronie FIS2 lutego 1947 podaje Leksykon olimpijczyków polskich 1924–2006, Fundacja Dobrej Książki, , str. 582 1947 w Zakopanem) – polski narciarz alpejski, srebrny (1974) i brązowy (1970) medalista mistrzostw świata w kombinacji alpejskiej, dwukrotny olimpijczyk (1968, 1972). W 1972 chorąży reprezentacji Polski na igrzyskach w Sapporo.
Życiorys Pierwszy polski narciarz, który zdobył medal mistrzostw świata w konkurencjach alpejskich – brąz w 1970 w Val Gardena w kombinacji alpejskiej. W 1974 na mistrzostwach świata w Sankt Moritz zdobył w tej samej konkurencji srebrny medal.
Dwukrotnie wystąpił na igrzyskach olimpijskich: w Grenoble 1968 (najlepsze miejsce: 6. w slalomie specjalnym) oraz w Sapporo 1972 (najlepsze miejsce: 9. w slalomie gigancie). W 1972 pełnił obowiązki chorążego polskiej reprezentacji olimpijskiej. Jest też pierwszym Polakiem, który odniósł zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata.