thumb|Wilczyca karmiąca Romulusa i Remusa – symbol Rzymu Siedmiu tzw. królów rzymskich – według tradycji (utrwalonej w czasach Oktawiana Augusta w pracach historycznych Liwiusza i Dionizjusza z Halikarnasu oraz w dziełach poetyckich) pierwsi władcy starożytnego Rzymu. Współcześni historycy uważają Romulusa za postać legendarną. Stanowisko króla nie przynależy do tego okresu historycznego, ale mimo to są jednak historycy skłonni uznać historyczność następnych władców rzymskich jako tzw. „Królów”, a zwłaszcza trzech ostatnich władców pochodzenia etruskiego. Daty założenia Rzymu i wypędzenia Tarkwiniusza (753–509) zamykają w tradycji okres zwany Regnum Romanum.
Królowie Rzymu ImięImię łacińskie Lata panowania Uwagi RomulusROMVLVS 55px 753 – 716 p.n.e. Legendarny założyciel i pierwszy król Rzymu Numa PompiliuszNVMA POMPILIVS 55px 715 – 673 p.n.e. Sabińczyk religijny prawodawca, twórca kolegiów kapłańskich i rzemieślniczych; łagodził obyczaje w Rzymie i uchwalił prawa. Tullus HostiliuszTVLLVS HOSTILIVS 55px 673 – 642 p.n.e. Cieszący się sławą wielkiego wojownika, zdobywca Alba Longa; zwyciężył Albanów oraz przyłączył Wzgórze Celijskie. Ankus MarcjuszANCVS MARCIVS 55px 642 – 617 p.n.e. Budowniczy pierwszego mostu na Tybrze, założyciel portu w Ostii;