thumb|Grób Jana Różyckiego na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie Jan Różycki (ur. 7 lutego 1909 w Karaczyjowicach, zm. 4 września 2005 w Warszawie) – polski kartograf, prof. zw. nauk technicznych o specjalności kartografia matematyczna, profesor Politechniki Warszawskiej.

Życiorys Jan Różycki urodził się 7 lutego 1909 w Karaczyjowicach koło Kamieńca Podolskiego w rodzinie ziemiańskiej. Był najmłodszy z sześciorga rodzeństwa.

Ukończył gimnazjum w Ostogu nad Wilją. Po wojnie z bolszewikami musiał wraz z rodziną opuścić rodzinne Karaczyjowice i przenieść się do Strychanów na Wołyniu, gdzie jego ojciec został zarządcą majątku.

W 1934 roku ukończył studia na Wydziale Geodezyjnym Politechniki Warszawskiej. W latach 1934–1935 odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Do wybuchu II wojny światowej pracował jako inżynier geodeta przy pomiarach i klasyfikacji gruntów w Pułtusku, prowadził pomiary kolejowe w Dziale Pomiarów Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Poznaniu oraz pracował w Wydziale Planowania Miasta Stołecznego Warszawy. W 1939 roku był zastępcą dowódcy plutonu topograficzno-ogniowego podczas obrony Warszawy. Po kapitulacji był więźniem w obozach jenieckich w Osterode Hartz, Prenzlau i Woldenbergu.