Lwowsko-Wołyńskie Zagłębie Węglowe – zagłębie węgla kamiennego, znajdujące się na terenie obwodów lwowskiego i wołyńskiego Ukrainy. Zajmuje powierzchnię około 10 tysięcy km². Jego kontynuacją na terenie Polski jest zagłębie lubelskie.
Historia Po raz pierwszy na możliwość występowania węgla kamiennego na Wołyniu zwrócił uwagą rosyjski geolog M. M. Tetjajew w 1912. Po dokładnej analizie składu osadów oraz struktur tektonicznych potwierdził on istnienie złóż węgla, jak również określił w przybliżeniu jego typ.
Po nim badania przejął polski geolog Jan Samsonowicz. W 1931 odkrył on koło miasta Ostróg skały karbońskie zawierające faunę dolnokarbońską. Wskazywała ona na obecność pokładów węgla. Na podstawie badań Samsonowicza, które wskazywały na wzrost ilości i miąższości pokładów węgla ze wschodu na zachód, rozpoczęto w 1938 na terenie województwa lwowskiego wiercenia poszukiwawcze. Do wybuchu II wojny światowej z 11 otworów wiertniczych zakończono 7, jednak nie opracowano naukowo uzyskanych z nich informacji.