i 34 Dywizję SWR. Łącznie rozformowano pięć dywizji oraz 58 pułków rakietowych. Do 1994 redukcja UR-100K i UR-100U skutkowała rozformowaniem 5. i 27 Dywizji SWR z 53 Armii SWR. W 1995 na terytorium Ukrainy rozformowano dowództwo 43 Armii SWR i rozpoczęto redukcję rozpoczęto likwidację 43 i 19 Dywizji SWR. We wrześniu 1996 zlikwidowano grupę SWR w Kazachstanie. Na Białorusi zakończono likwidację 50 Armii SWR, a do końca 1996 ekwiwalent dziewięciu pułków rakietowych wycofano do Rosji i włączono w skład aktywowanej 35 oraz 7 i 14 Dywizji SWR.
Dekret prezydenta Rosji nr 337 z 24 marca 2001 wprowadzający zmiany organizacyjne w Siłach Zbrojnych zdeprecjonował SWR do rangi samodzielnego rodzaju wojsk, podporządkowanego bezpośrednio Sztabowi Generalnemu. Nadal prowadzono redukcję i do 2002 zlikwidowano stacjonarne zestawy RT-23UTTH, rozformowano 53 Armię SWR i 4 Dywizję SWR, 51 Dywizję SWR z 53 Armii SWR przekazano do 33 Armii SWR, równoważąc potencjał rozformowanej 41 Dywizji SWR. Po jednostronnym wyjściu USA z układu o ograniczeniu systemów obrony przeciwrakietowej, w 2003 zawieszono wykonanie postanowień START II w odniesieniu do platform z głowicami MIRV. Mimo redukcji, potencjał jądrowy w 2006 pozostawał gwarantem bezpieczeństwa Rosji oraz czynnikiem potwierdzającym utrzymywanie pozycji supermocarstwa w skali globalnej.