Od marca do czerwca 1940 roku krążownik stacjonował w portach atlantyckiego wybrzeża Stanów Zjednoczonych. W czerwcu został wysłany w trzymiesięczny rejs do Ameryki Południowej, w celu pokazania amerykańskiej potęgi militarnej. USS „Wichita” wraz z USS „Quincy” zawinęły kolejno do Montevideo w Urugwaju, Rio Grande do Sul, Rio de Janeiro, Bahii, Santos i Pernambuco w Brazylii, ponownie do Montevideo, Buenos Aires i jeszcze raz do Rio de Janeiro. Pod koniec września 1940 roku okręt powrócił na wody amerykańskie, rozpoczynając cykl szkoleń dla rezerwistów US Navy.
Na początku 1941 roku USS „Wichita” wziął udział w manewrach floty na Morzu Karaibskim. W ich trakcie przeprowadzono m.in. ćwiczebny desant z morza na Puerto Rico. W marcu krążownik skierowano do stoczni marynarki w Nowym Jorku, celem przeprowadzenia przeglądu i oczyszczenia kadłuba. Po przeprowadzeniu kilku patroli na Atlantyku okręt powrócił do stoczni, aby po drobnych modernizacjach wyruszyć w stronę Islandii jako wsparcie operacji Indigo II, zajęcia wyspy przez wojska amerykańskie. Krążownik wpłynął do portu w Reykjavíku 6 sierpnia, by po kilku dniach wypłynąć w rejs powrotny na wody amerykańskie. Pod koniec sierpnia USS „Wichita” przebywał na wodach Nowej Fundlandii.