thumb|Gmach dawnej rejencji thumb|Gmach dawnej rejencji nocą. Wejście główne od strony ul. Emilii Plater Rejencja olsztyńska () – pruska i niemiecka jednostka administracyjna istniejąca na terenie Prus Wschodnich w latach 1905–1945.
Historia Rejencja powstała w 1905 z południowych powiatów rejencji królewieckiej i gąbińskiej. Z rejencji królewieckiej w skład nowego okręgu włączono dwa powiaty Warmii (olsztyński i reszelski) oraz trzy mazurskie: niborski, ostródzki i szczycieński, z rejencji gąbińskiej przyłączono cztery mazurskie: ządźborski, ełcki, lecki i jańsborski.
Rejencja zamieszkana była w większości przez wiejską ludność pochodzenia polskiego (Mazurów i Warmiaków) wyznającą luteranizm (Mazurzy) albo katolicyzm (Warmiacy, niewielka część Mazurów z dwóch powiatów zachodnich). W miastach dominowała ludność niemieckojęzyczna. Niewielką część mieszkańców miast stanowili Żydzi.
Rejencja przetrwała w swych granicach do 1919, gdy w wyniku Traktatu Wersalskiego włączono w skład Polski część powiatu niborskiego (późniejszy powiat działdowski województwa pomorskiego i warszawskiego). Na skutek plebiscytu do Polski odeszło również kilka gmin powiatu ostródzkiego.