Caurus, Corus ‘wiatr północno-zachodni’) – północny zachód; Lips (gr. Líps ‘nadchodzący z Libii’, łac. Africus) – południowy zachód.
Przedstawiano ich jako skrzydlatych mężczyzn. Byli utożsamiani z rzymskimi Venti.
Duchy (demony) lub boginie (zwane harpiami) uosabiające gwałtowne wiatry; córki boga Taumasa i Okeanidy Elektry: Aello (Nikotoe, gr. Aellṓ, Nikothóē, łac. Aello, Nicothoe, „Wichrowa”, „Zawierucha”, „Burzliwa”); Ocypete (Okypete, gr. Ōkypétē, łac. Ocypete, „Prędka w locie”, „Pędziwiatr”); Kelajno (Celaeno, gr. Kelainṓ, łac. Celaeno, „Czarna”, „Ciemnica”).
Przedstawiano je w postaci skrzydlatych kobiet lub ptaków z ludzką głową.
Wyobrażenie o bóstwach przejawia się w sztukach plastycznych, między innymi w greckim malarstwie wazowym (malowidła wazowe z V wieku p.n.e. przedstawiające Zefira z Hiacyntem, Boreasza porywającego Orejtyję) i rzeźbie (Wieża Wiatrów w Atenach, Porwanie Orejtyi przez Boreasza L.S. Boizota, Zefir i Psyche A. Rodina), tańcu (balet Zefir i Flora P. Vranickiego) i literaturze (Iliada i Odyseja Homera, Eneida Wergiliusza).
Zobacz też