W Stanach Zjednoczonych kontynuował studia uniwersyteckie w zakresie antropologii i biologii, na University of Washington w Seattle, a w roku 1957 otrzymał etat wykładowcy na University of Minnesota w Minneapolis, ucząc studentów antropologii ogólnej. Po upływie niespełna dwóch lat zrezygnował z kariery naukowej, poświęcając się swej kolekcjonerskiej i podróżniczej pasji.
Od tej pory rozpoczął intensywne prace terenowe, zlokalizowane głównie w Ameryce Południowej, gromadząc jednocześnie zbiory entomologiczne i etnograficzne dla muzeów. W latach 1957 – 1994 przebadał ponad 40 grup tubylczych zamieszkujących tereny Brazylii, Kolumbii, Surinamu, Ekwadoru, Peru, Boliwii, Paragwaju, Panamy, Chile i Argentyny. Do wielu plemion powracał wielokrotnie, co pozwoliło mu na dogłębne ich rozpoznanie i prześledzenie zmian kulturowych, jakim podlegały na przestrzeni lat. Swoją działalność nazywał „antropologią naglącą” uważając, że jest to ostatni moment na udokumentowanie zanikających tradycyjnych kultur indiańskich. Przez lata swego aktywnego i pracowitego życia zebrał blisko 17 tysięcy przedmiotów kultury materialnej Indian Ameryki Południowej i około 1 miliona okazów entomologicznych i herpetologicznych.