dz. I m. w Norristown (1973, wspólnie z Kennethem Rogoffem, Hermanem Pilnikiem i Bruno Parmą), dz. III m. w mistrzostwach panamerykańskich (Winnipeg 1974, za Walterem Browne i Raúlem Sanguinettim, wspólnie z Alexandru Sorinem), dz. I m. w Santa Monica (1974, turniej American Open, wspólnie z Kimem Commonsem), III m. w Nowym Jorku (1977, za Andrew Soltisem i Leonidem Szamkowiczem), II m. w Nowym Jorku (1978), I m. w Vancouver (1979, memoriał Paula Keresa), dz. II m. w Zrenjaninie (1980), dz. IV m. w Wijk aan Zee (1980, za Walterem Browne, Yasserem Seirawanem i Wiktorem Korcznojem, wspólni z Janem Timmanem i Lwem Alburtem).
Pod koniec lat 70. XX wieku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, zamieszkał w San Jose i rozpoczął pracę jako programista w IBM (w 1971 ukończył matematyczne studia na University of British Columbia). W połowie lat 80. zakończył szachową karierę.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1979, z wynikiem 2485 punktów zajmował wówczas 1. miejsce wśród kanadyjskich szachistówFIDE rating history :: Biyiasas, Peter.
Przypisy
Bibliografia W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom I, Warszawa 1986, str. 88 ChessBase Megabase 2008
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Kanadyjscy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Urodzeni w 1950 Kategoria:Ludzie urodzeni w Atenach Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kolumbii Brytyjskiej