Wielka Synagoga w Płocku – główna synagoga płockiej Żydowskiej Gminy Wyznaniowej. Znajdowała się na rogu ulic Synagogalnej i Tylnej. W czasie II wojny zamieniona na warsztat samochodowy i garaż dla autobusów. Po wojnie składnica złomu. Rozebrana przez władze miasta w 1951 r.
Żydzi w Płocku Nie wiadomo, kiedy pojawili się w Płocku pierwsi Żydzi. W dokumencie biskupa płockiego Piotra I Półkozica z 1237 napisano: Granice zaś miasta mają być od kurhanów, (...) aż do studni przy kościele Wojsława i drugiej studni – żydowskiej. Z treści można wnioskować, że istniała już wówczas dzielnica żydowska. Ukształtowana w średniowieczu, przetrwała w niezmienionych granicach do XX w. Znajdowała się w części starego miasta niedaleko murów miejskich, na północny wschód od Starego Rynku, po obu stronach ulicy Żydowskiej.
W XIX w. rozrosła się infrastruktura gminy żydowskiej. W 1866 wybudowano budynek Wielkiej Synagogi. Po 1810 wzniesiono Małą Synagogę. W 1845 założono nowy cmentarz żydowski. W 1872 oddano do użytku szpital żydowski im. Izaaka Fogla. Posiadał oddziały: chirurgiczny, położniczy, płucny, wewnętrzny, neurologiczny. W początkach XIX w. pojawili się w Płocku pierwsi chasydzi.