Piotra, w obrębie dzisiejszych ulic: am Speersort, Schmiedestraße i Domstraße; nazwa tej ostatniej jest właśnie wspomnieniem po nieistniejącej katedrze, podobnie jak przylegający do niej plac – Domplatz (plac Katedralny).
Historia Czasy przedreformacyjne thumb|Fragment cenotafu papieża Benedykta V Pierwszy kościół powstał ok. 831 jako kościół misyjny dla północnych Niemiec i Skandynawii. Ok. 843 kościół ten został zniszczony przez najazd wikingów, w związku z czym w 845 siedziba biskupa została przeniesiona do Bremy. W Hamburgu pozostała tylko kapituła katedralna jako lokalne przedstawicielstwo biskupa. Kościół był w ciągu następnych dwóch stuleci dwukrotnie zniszczony i odbudowany; za panowania biskupa Adalbranda (1035-1043) po raz pierwszy z kamienia. Ślady budowli z tamtego okresu nie są jednak poświadczone archeologicznie. Do czasu rozpoczęcia budowy pobliskiego kościoła św. Piotra katedra Mariacka była jedynym kościołem w całej okolicy. Kapituła katedralna sprawowała nadzór nad Hamburgiem i lokalnym, kościelnym okręgiem administracyjnym składającym się z Dithmarschen oraz księstw Stormarn i Holsztyn. Mogła ona wybierać proboszczów kościołów miejskich i miała uprawnienia sądownicze w sprawach dotyczących duchownych. Sami członkowie kapituły cieszyli się od 834 immunitetem kościelnym.