W czasie II wojny światowej działał w PPS–WRN, ukrywał się na Mazowszu poza granicami Warszawy. Był autorem druku propagandowego "Dwa totalizmy – dwaj wrogowie" wydanej przez BIP Komendy Głównej AK. Po zakończeniu wojny pracował m.in. w ZUS i PAN oraz był posłem na Sejm Ustawodawczy z ramienia Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1948 przeszedł do PZPR, a po polskim październiku kierował komisją rehabilitacyjną badającą sprawę usunięcia części działaczy PPS z ruchu robotniczego w 1948.
Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1949).. Żonaty ze Stefanią Krygier (1895–1951) – lekarką i działaczką kobiecą PPS. Zostali pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja 47, grób 63/64/65)śp. Alfred Krygier.
Przypisy
Bibliografia (red. Feliks Tych), Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego. T. 3. K, Muzeum Historii Polskiego Ruchu Rewolucyjnego, Muzeum Niepodległości w Warszawie, "Książka i Wiedza", Warszawa 1992 Profil na stronie Biblioteki Sejmowej