Mistrz chan Zizhou Chuji (669-736(uczeń mistrza Zhishena), znany także jako Tang Chuji, z powodu choroby nie wyszedł go powitać, więc Wuxiang spalił swój palec w ofierze dla mistrza. Chuji zorientował się jak zdeterminowanego ma ucznia i przez 2 lata Wuxiang był jego najbliższym uczniem.
Po 2 latach praktyki u mistrza Wuxiang udał się w góry TianguGóry te znajdują się w płd.–zach. części dystryktu Guan w Syczuanie. Wuxiang żył na górze prowadząc ascetyczne praktyki, jego szata była zielona, gdy nie miał nic do jedzenia – jadł ziemię. Ochraniały go dzikie zwierzętaPraca cytowana, str. 337.
Gdy wojskowy komisarz z Yizhou Zhangqiu Jianqiong (na tym stanowisku w latach 739-746) poprosił go o "otwarcie Dharmy chanu". Wuxiang rozpoczął nauczanie w klasztorze Jingzhong w Chengdu, w którym spędził nauczając ponad 20 lat. Prawdopodobnie ok. 756 r. jego brat, który został królem jako Kyŏngdŏk, wykorzystał poselstwo do cesarza Xuanzonga i wysłał zabójcę, aby zabić Musanga w ChengduJohn Jorgensen. "Korea as a Source for the Regeneration of Chinese Buddhism". [w] Currents and Countercurrents. Korean Influences on the East Asian Buddhist Traditions. Str. 97.