Wiosną 1919 przeniósł się do Warszawy, gdzie rozpoczął działalność w Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej (ZNMS), należąc do jego ścisłego kierownictwa.
Pobyt na Górnym Śląsku i konflikt z PPS Po ukończeniu kursu plebiscytowego w Warszawie, od kwietnia 1920 Bohdan de Nisau został skierowany przez Centralny Komitet Wykonawczy do prac plebiscytowych na Górnym Śląsku. Jako funkcjonariusz Komitetu Plebiscytowego pracował z przerwami około roku na Górnym Śląsku. Należał tam jednocześnie do kierownictwa lokalnych struktur tajnej Polskiej Organizacji Wojskowej. Prowadził działalność agitacyjno-kulturalną, zakładał kółka śpiewacze, oświatowe, zespoły amatorskie. Był redaktorem Gazety Robotniczej i współzałożycielem Uniwersytetu Robotniczego imienia Franciszka Morawskiego.
W sierpniu 1920 wziął udział w II powstaniu śląskim. Prowadził działalność polityczną o „kierunku wyraźnie klasowym”. Między innymi przez współorganizowanie komitetów Samoobrony Robotniczej, które były krytykowane za lewicową postawę i sympatie prokomunistyczne, wszedł wraz z grupą Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej przybyłą na Górny Śląsk (nazywaną „Grupą Królewiacką”) w konflikt ideologiczny ze śląskimi działaczami PPS. Centralny Komitet Wykonawczy PPS poparł członków PPS z Górnego Śląska.