Czudź, Czudowie () – określenie plemion ugrofińskich stosowane przez plemiona wschodniosłowiańskie.
Czudź w Powieści lat minionych Nestor w Powieści lat minionych na początku przytacza legendę o podziale świata przez synów Noego. Jafetowi przypadły w udziale państwa północne i zachodnie: „W Jafetowym zaś dziale siedzą: Ruś, Czudź i wszelkie ludy: Mera, Muroma, Weś, Mordwa, Czudź Zawołocka, Permianie, Peczera, Jamianie, Jurga, Litwa, Zemigoła, Korś, Letygoła, Liwowie. Lachowie zaś i Prusowie, i Czudowie przytykają ku Morzu Wareskiemu”Powieść minionych lat. Najstarsza kronika kijowska, tł. F. Sielicki, (Rozdz. 1: O narodach świata)..
Pod rokiem 859 Nestor informuje, że Waregowie zza morza ściągali daninę między innymi z Czudów. Wysokość jej wynosiła srebrną monetę i wiewiórkę od dymuPowieść minionych lat. Najstarsza kronika kijowska, tł. F. Sielicki, (Rozdz. 8: Przywołanie Ruryka).. Następna wzmianka pojawia się pod rokiem 980, kiedy Włodzimierz Wielki zamierza najechać Połock. Część jego wojska stanowili CzudowiePowieść minionych lat. Najstarsza kronika kijowska, tł. F. Sielicki, (Rozdz. 27: Walka między synami Światosława Włodzimierzem i Jaropełkiem).. Pod rokiem 1030 występuje wzmianka o zwycięstwie Jarosława Mądrego nad Czudami. Na ich terytorium książę założył gród JurjewPowieść minionych lat.