o obronie Ojczyzny ().); wskutek chorób zakaźnych panujących w miejscu służbowego pobytu żołnierza; wskutek chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej lub wskutek istotnego pogorszenia stanów chorobowych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej. Do kategorii przyczyn inwalidztwa wojskowego powstałego bez związku ze służbą wojskową zaliczane są wydarzenia niespełniające wyżej wymienionych kryteriów oraz takie, które powstały wskutek rażącego niedbalstwa, rozmyślnie (np. samookaleczenie) lub zawinione zostały przez żołnierza będącego w stanie nietrzeźwości.
Pojęcie „inwalidy wojskowego” pojawiło w aktach prawnych wydanych po II wojnie światowej; wcześniejsze przepisy definiowały tylko inwalidów wojennych.
Inwalidzi wojskowi (i wojenni), a także członkowie ich rodzin (współmałżonkowie i osoby pozostające na utrzymaniu), w świetle polskiego prawa (ustawa z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin) nabywają uprawnienia do rent, a także innych świadczeń, zależnie m.in. od stopnia inwalidztwa.
Zobacz też inwalida wojenny niepełnosprawność weteran kombatant jeniec wojenny
Przypisy
Bibliografia Ustawa z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin () , oprac. Jan P. Sobolewski, "Kombatant" nr 1/2005
Kategoria:Niepełnosprawność Kategoria:Prawo wojskowe