Od roku 1966 związany jest zawodowo z Politechniką Gdańską, początkowo jako asystent-stażysta, później był starszym asystentem, adiunktem i od 1981 r. - docentem. W 1991 r. został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Katedrze Chemii Organicznej PG, a na stanowisko profesora zwyczajnego w 1997 r. W latach 1981–1988 był dyrektorem Instytutu Chemii i Technologii Organicznej oraz Żywnościowej PG. W kadencji 1990–1993 pełnił funkcję prorektora ds. kształcenia PG, a przez dwie kadencje rektorem uczelni (1996–2002). W latach 1996–2002 był Przewodniczącym Rady Rektorów Pomorza Gdańskiego, a w latach 1999–2002 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Konferencji Rektorów Uczelni Technicznych. W latach 2005–2011 pełnił obowiązki kierownika Studium Doktoranckiego na Wydziale Chemicznym PG.

W trakcie sprawowania funkcji rektora PG dużo wysiłku włożył w rozwój kadry dydaktycznej, podwyższyła się w tym okresie liczba uczestników studiów doktorskich, wzrosła też liczba profesorów tytularnych.