W 1038 lub 1039 r. wziął udział w najeździe na Polskę przeprowadzonym przez księcia Brzetysław I grabiąc z Gniezna m.in. relikwie św. WojciechaSłownik władców Europy średniowiecznej, op. cit., s. 60.. 25 sierpnia 1039 r. zostały one uroczyście złożone w katedrze św. Wita w Pradze na Hradczanach. Od tej pory aż do XX w. dzień ten był obchodzona była uroczystość św. Wojciecha w Czechach. Po najeździe Sewer planował włączenie Śląska w obręb swojej diecezji oraz podjął starania w Rzymie o zdobycie paliusza arcybiskupiego.
Popierał następnie cesarza w konflikcie z księciem Brzetysławem przez co uszedł za granicę do Regensburgu, powracając do Czech po załagodzeniu konfliktu w 1041 r. Sewer wrócił do Pragi, gdzie został wkrótce pojmany i uwięziony. Dopiero po dalszych interwencji cesarza, uzyskał wolność.
W 1055 r. następca Brzetysława I, książę Spitygniew II poparł starania Severusa i ufundował kolegiatę w Litomierzycach, a trzy lata później zapoczątkowano budowę nowej katedry na Hradczanach.
W ostatnich latach swojego pontyfikatu jego władza została ograniczona w wyniku utworzenia nowej diecezji dla Moraw w Ołomuńcu. Zmarł w 1067 r.
Przypisy
Bibliografia Čapka F. Dějiny zemí Koruny české v datech. Frind A., Die Geschichte der Bischöfe und Erzbischöfe von Prag. Calve’sche Universitäts-Buchhandlung, Praga 1873, s. 20–24.
Kategoria:Biskupi i arcybiskupi prascy Kategoria:Zmarli w 1067