Okres międzywojenny W 1918, po powrocie do Polski, kontynuował naukę w szkole powszechnej, od 1922 w Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Grodnie. 28 maja 1927 złożył maturę. Przed rozpoczęciem studiów, od 15 sierpnia 1930 do 30 czerwca 1931, odbył kurs w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 5 w Łobzowie. Po odbyciu ćwiczeń rezerwy mianowany został podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933, w korpusie oficerów piechoty. Posiadał przydział mobilizacyjny do 5 pułku piechoty Legionów. W 1936 został awansowany do stopnia porucznika rezerwy. Wniosek awansowy podpisał ówczesny dowódca 6 pułku piechoty Legionów, ppłk. dypl. Zygmunt Berling.
W życiu prywatnym najpierw zawarł związek małżeński (w grudniu 1930 roku) z Wilnianką – Marią z Szabłowskich, a jesienią 1931 rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Stefana Batorego, gdzie po 4 latach otrzymał tytuł magistra praw (23 listopada 1935 r.). W okresie studiów pracował dorywczo próbując swoich sił jako dziennikarz, pisząc do lokalnej prasy. Wkrótce po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Urzędzie Wojewódzkim w Wilnie. Do wybuchu wojny pełnił różne funkcje w urzędach administracji wileńskiej między innymi w Starostwie Grodzkim Wileńskim oraz Starostwie Wileńsko-Trockim.