Była wiceprzewodniczącą Venstre; ustąpiła z tej funkcji w grudniu 2020 na skutek konfliktu z liderem partii. W 2021 zrezygnowała z członkostwa w partii.
W grudniu 2021 Najwyższy Trybunał Królestwa skazał ją na karę 60 dni pozbawienia wolności. Uznał ją winną tego, że w czasie pełnienia funkcji ministra ds. imigracji wydała zezwolenie na rozdzielanie od siebie starających się o azyl osób, nawet gdy te były ze sobą związane. Polityk odpierała zarzuty, wskazując, że miała na celu jedynie ochronę kobiet; trybunał uznał jednak, że w ponad 20 przypadkach do rozdzielenia miało dojść wbrew woli kobiet.
W 2022 założyła nowe ugrupowanie pod nazwą Danmarksdemokraterne. W wyborach w tym samym roku jej ugrupowanie uzyskało kilkanaście mandatów w parlamencie, z których jeden przypadł Inger Støjberg. Utrzymała go również na kolejną kadencję w 2026.
Odznaczenia W 2011 została odznaczona krzyżem komandorskim Orderu Danebroga.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Duńscy ministrowie pracy Kategoria:Duńscy parlamentarzyści Kategoria:Odznaczeni Orderem Danebroga Kategoria:Politycy Venstre (Dania) Kategoria:Urodzeni w 1973