W latach 1988–1993 była przewodniczącą klubu poselskiego radykałów, a od 1990 liderem politycznym partii. W styczniu 1993 premier Poul Nyrup Rasmussen powierzył jej resort gospodarki, we wrześniu 1994 została także ministrem współpracy nordyckiej. Obie te funkcje zajmowała do listopada 2001, kiedy to lewicowa koalicja utraciła większość w parlamencie. Powróciła wówczas na stanowisko przewodniczącej frakcji socjalliberałów w Folketingecie. Z funkcji lidera politycznego ustąpiła na rzecz Margrethe Vestager w sierpniu 2007, wkrótce po rozłamie dokonanym przez Nasera Khadera. W tym samym roku odnowiła mandat poselski na kolejną kadencję, utrzymała go również w 2011. Po raz kolejny została wybrana liderką grupy parlamentarnej Det Radikale Venstre. 6 grudnia 2012 zastąpiła Uffe Elbæka na stanowisku ministra kultury, ponownie wchodząc tym samym w skład duńskiego rządu (gabinetu Helle Thorning-Schmidt). W 2014 dodatkowo została ministrem ds. kościelnych. Zakończyła urzędowanie wraz z całym gabinetem w 2015.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Duńscy ministrowie Kategoria:Duńscy parlamentarzyści Kategoria:Politycy Det Radikale Venstre Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Ludzie urodzeni w Charlottenlund