W 1965 w stopniu kapitana został skierowany do pracy w Zarządzie II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Warszawie, a następnie był starszym pomocnikiem szefa wydziału w Oddziale Operacyjnym Sztabu Śląskiego Okręgu Wojskowego. Zajmował się wówczas problematyką dyslokacji wojsk okręgu oraz planowaniem przegrupowania i działań bojowych w warunkach polowych. W październiku 1971 objął stanowisko szefa sztabu 25 Pułku Zmechanizowanego 10 Dywizji Pancernej w Opolu. Rok później został dowódcą tego pułku. W latach 1972–1975 studiował w Wojskowej Akademia Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa w Moskwie.
Po powrocie do kraju w latach 1975–1977 był szefem sztabu 4 Dywizji Zmechanizowanej, a w latach 1977-1979 szefem Oddziału Operacyjnego - zastępcą szefa sztabu Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. W lipcu 1978 został dowódcą 12 Dywizji Zmechanizowanej im. Armii Ludowej w Szczecinie.