Seweryn Fabian Perkowski (ur. 20 stycznia 1845 w Warszawie, zm. 10 lutego 1907 tamże) – polski lekarz, chirurg, urolog i wenerolog.
Życiorys Syn Piotra Jakuba Perkowskiego i Kornelii z domu Finc von Finckenstein. Ukończył gimnazjum realne w Warszawie, w 1862 rozpoczął studia lekarskie w Szkole Głównej. Był uczestnikiem powstania styczniowego. Po klęsce powstania udał się do Francji i na Sorbonie otrzymał tytuł doktora medycyny. Zasłużył się jako lekarz wojskowy podczas wojny francusko-pruskiej, w uznaniu tych zasług otrzymał obywatelstwo francuskie. Do Polski wrócił po ogłoszonej w 1874 amnestii, zamieszkał pod Warszawą. 7 marca 1878 na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim otrzymał dyplom lekarza. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej lekarz nadetatowy w szpitalu wojskowym Czerwonego Krzyża, potem młodszy lekarz keksholmskiego pułku grenadierów.