w latach 1978–1981). Był także redaktorem naczelnym pisma „Acta Poloniae Historica” (1973–1974) oraz wiceprzewodniczącym Polskiego Towarzystwa Historycznego (od 1982).

W latach 1949–1955 należał do Związku Młodzieży Polskiej, a w latach 1949–1951 i 1956–1968 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był I sekretarzem Podstawowej Organizacji Partyjnej PZPR w Instytucie Historii PANZbigniew Romek, Cenzura a nauka historyczna w Polsce 1944–1970, Warszawa 2010, s. 243.. Z partii wystąpił na znak protestu przeciwko operacji „Dunaj” (1968), tj. inwazji wojsk Układu Warszawskiego na CzechosłowacjęSławomir Cenckiewicz, „Nauka pod lupą”. Środowisko historyków w opiniach Służby Bezpieczeństwa przełom lat 60. i 70., w: Oczami bezpieki i partii. Szkice z dziejów aparatu bezpieczeństwa PRL, Kraków 2006, s. 282.. Działał na rzecz Warszawy, sprawując w latach 1964–1967 funkcję członka Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaciół Warszawy. W latach 1965–1969 sprawował mandat radnego Rady Narodowej m.st. Warszawy IV kadencji.