Jednocześnie jako osoba podejrzana politycznie znajdował się pod stałym nadzorem policji. Gdy w listopadzie 1860 wybuchły w Krakowie demonstracje uczniów i studentów wywołane zakazem urządzenia wieczorku mickiewiczowskiego, władze uznały że związane to było z oddziaływaniem m.in. Sawickiego i przeniosły go do gimnazjum w Czerniowcach, a w 1861 do Sambora. W 1862 zrezygnował z pracy i powrócił do Krakowa, Początkowo był nauczycielem domowym u Adama Potockiego w Krzeszowicach, następnie poświęcił się dziennikarstwu. W latach 1863–1865 członek redakcji "Czasu", gdzie pisał artykuły dotyczące zagadnień prawnych, szkolnych oraz szeroko pojmowanego wychowania. W 1864 był sądzony za artykuł w którym obwiniał austriackie władze o wprowadzenie języka niemieckiego w szkolnictwie w Krakowie. Wyrok 6 tygodni aresztu został anulowany przez Sąd Najwyższy.

Był uważany za autorytet w sprawach językowych. Od 1861 członek korespondent Towarzystwa Naukowego Krakowskiego. Był członkiem komisji zajmującej się zagadnieniem poprawności i czystości języka polskiego TNK a następnie od lutego 1864 Komisji Językoznawczej.