Dlatego nowoczesna metrologia czasu obejmuje zarówno budowę wzorców, jak i przesyłanie oraz porównywanie sygnałów, a także utrzymywanie wspólnych skal dla laboratoriów, sieci telekomunikacyjnych i systemów nawigacyjnych.
Historia kalendarza Najstarsze kalendarze opierały się na obserwacjach ruchów ciał niebieskich, zwłaszcza następstwa dni, faz Księżyca oraz zmian pór roku. W rezultacie rozwinęły się kalendarze księżycowe, księżycowo-słoneczne i słoneczne. Już w starożytności kalendarz pełnił funkcję nie tylko astronomiczną, ale też administracyjną, religijną i rolniczą, porządkując święta, pobór podatków i cykl prac sezonowych.
W świecie śródziemnomorskim istotne znaczenie miały reformy kalendarza rzymskiego. Kalendarz juliański, wprowadzony w 45 roku p.n.e., uporządkował rachubę dni przez regularny rok przestępny, lecz nadal lekko rozmijał się z rokiem zwrotnikowym. Dlatego w XVI wieku przyjęto kalendarz gregoriański, który skorygował narastające przesunięcie dat względem roku słonecznego i stał się podstawowym kalendarzem cywilnym w znacznej części świata.