Stanisław Teodor Chrząński, w Tablicach odmian zamieścił wizerunki koszy bez okuć, które bardziej przypominały dzbanki, w polach srebrnych, Butler a miał dwa uchwyty, Butler b – jeden. Oba miały klejnoty jak u Kojałowicza. Autor przytoczył też wersję pięciopolową oraz wzmiankowany przez Niesieckiego herb angielskich Butlerów (Butler c) z klejnotem jak w wersjach a i b. Autorzy nowszych herbarzy, wobec niepewności co do tego, jak powinien wyglądać herb, pisali po prostu koszyk srebrny z winogronami lub kwiatami. Tak uczynił Zbigniew Leszczyc. Pole herbu dał Leszczyc czerwone, klejnot taki jak u Kojałowicza. Autor współczesnego herbarza, Tadeusz Gajl, przyjął wykładnię Ostrowskiego, pomijając jednak rozróżnienie na herby Butler, Buttler I i Buttler II, przyjmując, że wszystkie one to w istocie jeden i ten sam herb, rysowany tylko nieco inaczej przez różnych autorów.

Herbowni Tadeusz Gajl podaje 4 nazwiska:

Busz, Butler, Butowicz, Buttler.