Szalony Piotruś (fr. Pierrot le Fou) – francusko-włoski komediodramat z 1965 roku w reżyserii Jean-Luc Godarda, zrealizowany na podstawie powieści Obsession Lionela White’a. Zdjęcia kręcono w Hyères, Gonfaron, Tulonie, Awinionie, Porquerolles, Paryżu, Issy-les-Moulineaux, Tremblay-en-France oraz Neuilly-sur-Seine.
Dziesiąty z kolei film fabularny w twórczości Godarda, wykreowany jako komediodramat na groteskowo-sensacyjnym podłożu, miał również wszelkie cechy kwalifikujące go obecnie jako film drogi. Obraz brał udział w konkursie głównym o nagrodę Złotego Lwa na 26. MFF w Wenecji, a odtwórcę głównej roli, Jean-Paula Belmondo, nominowano do nagrody BAFTA w 1967 roku.
Treść Rozczarowany małżeństwem i egzystencjalnie znudzony dostatnim mieszczańskim życiem Ferdynand Griffon udaje się wraz z żoną na towarzyski wieczór u zamożnych teściów. W wynajętej opiekunce do dzieci niespodziewanie jednak rozpoznaje swą dawną przyjaciółkę Marianne. Pod wpływem impulsu decyduje się porzucić burżuazyjny styl życia, rozpoczynając faktycznie przestępczą karierę, i w jej towarzystwie wyrusza z Paryża na południe Francji w szaloną podróż, w której ocierają się o handel bronią i polityczne spiski.