pinetorum scalopsoides – skrajne południowe Ontario i skrajnie południowy Quebec, Kanada oraz od południowego Wisconsin i Illinois na wschód do wybrzeża Oceanu Atlantyckiego i od skrajnego południowo-zachodniego Maine do południowej Wirginii, Stany Zjednoczone. M. pinetorum schmidti – zachodnio-środkowe Wisconsin, Stany Zjednoczone.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1830 roku amerykański przyrodnik John Eatton Le Conte nadając mu nazwę Psammomys pinetorum. Holotyp pochodził prawdopodobnie ze starej plantacji rodziny LeConte niedaleko Riceboro w Georgii.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają siedem podgatunków.
Etymologia Microtus: mikros „mały”; ους ous, ωτος ōtos „ucho”. pinetorum: „sosnowy, z sosny”, od pinus „sosna”. auricularis: średniowiecznołac. auricularis „ucho, uszaty”, od łac. auricula „uszko”, od auris „ucho”; przyrostek zdrabniający -ulus. carbonarius: łac. carbonarius „piec na węgiel drzewny” (tj. „czarny”), od carbo, carbonis „węgiel drzewny”. nemoralis: łac. nemoralis „z lasu, z gaju”, od nemus „gaj, las z polanami i łąkami”, od gr. νεμος nemos „gaj, pastwisko”, od νεμω nemō „jechać na pastwisko”. parvulus: łac. parvulus „malutki”, od parvus „mały”;