II wojna światowa i emigracja W 1941 został aresztowany za krytykę nazizmu i osadzony w monasterze Ljubostir Vojlovici, zaś we wrześniu 1944 deportowany razem z patriarchą Gabrielem V do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie przebywał do wyzwolenia obozu w maju 1945. Wobec objęcia władzy w wyzwolonej Jugosławii przez komunistów, zdecydował się nie wracać do kraju, lecz emigrował w 1946 do USA. Przez trzy lata był wykładowcą w seminarium duchownym św. Sawy w Libertyville, po czym w 1951 przeniósł się do monasteru św. Tichona w South Canaan, gdzie przebywał do swojej śmierci, wykładając w miejscowym seminarium. Do końca życia pozostawał aktywnym kaznodzieją i wykładowcą; oprócz zajęć prowadzonych w seminarium serbskim gościnnie prowadził wykłady również w seminarium Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji przy monasterze Trójcy Świętej w Jordanville oraz w seminarium św. Włodzimierza w Crestwood należącym do tzw. Rosyjskiej Metropolii.

W latach 50. XX wieku opracował Oficjum ku czci św. męczenników serbskich, którzy zginęli od czasów króla Łazarza do dziś, w którym w formie dwunastozgłoskowej pieśni epickiej przedstawiał naród serbski jako społeczność poddawaną w ciągu wieków szczególnym prześladowaniomD. Gil, Prawosławie..., s.150.