Są one spotykane również w autoimmunologicznych zapaleniach tarczycy i w niektórych innych rzadkich nowotworach w obrębie głowy i szyi, takich jak gruczolakoraki języka i ślinianek.
Przebieg i diagnostyka Zwykle nie daje większych objawów. Z powodu ruchomości guza w badaniu fizykalnym nie odróżnia się go od zmiany łagodnej. W przypadku powstania przerzutów do węzłów chłonnych szyjnych odnotowuje się ich powiększenie. Zaawansowany proces nowotworowy objawiać się może chrypką, kaszlem i trudnościami w połykaniu i oddychaniu.
W badaniu scyntygraficznym rak brodawkowaty ujawnia się zwykle jako guzek zimny. Rozpoznanie opiera się zazwyczaj na biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej. Musi być ono potwierdzone przez badanie histologiczne materiału uzyskanego podczas operacji.
Rokowanie Rokowanie określa się jako bardzo dobre. Gorsze rokowanie wiąże się z odmianą wysokokomórkową, spotykaną częściej u starszych ludzi. Rak daje przerzuty w pierwszej kolejności do węzłów chłonnych szyjnych. Przerzuty miejscowe znajdowano w 5-20% przypadków, odległe natomiast w 10-15%. Dziesięcioletnie przeżycie wynosi 98%, zależąc od budowy histologicznej nowotworu, naciekania sąsiednich tkanek i występowania przerzutów. W przypadku braku leczenia nowotwór prowadzi do śmierci.
Przypisy
Kategoria:Nowotwory tarczycy