Kalinik z Gangry, gr. Καλλίνικος ο εν Γάγγραις, cs. Muczenik Kallinik, gr. Καλλίνικος (zm. 29 lipca ok. 250 lub później w Gangrze w Azji Mniejszej, dzisiejsze Çankırı w Turcji) – męczennik za panowania cesarza Decjuszalub, jak przypuszczają uczeni, za czasów Dioklecjana (284-305), co ma odzwierciedlenie w rosyjskim źródle, gdzie życie męczennika usytuowano w III-IV wieku., święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.
Żywot świętego Według rosyjskiej hagiografii Kalinik pochodził z Cylicji we Frygii. Urodził się w chrześcijańskiej rodzinie. Już jako dorosły, widząc wokół śmierć i czczenie pogańskich bogów, udał się do miast i wsi głosząc poganom Słowo Boże i nauki Jezusa Chrystusa. Wielu nawrócił na chrześcijaństwo. Będąc w Galacji w Ankirze (dzisiejsza Ankara) święty spowiednik został zatrzymany i postawiony przed sąd gubernatora Sakerdona, prześladowcę chrześcijan. Sakerdon, grożąc torturami i śmiercią, nakazał Kalinikowi złożyć świętą ofiarę bogom, a gdy ten odmówił, został poddany ciężkim torturom. Prowadzących go na stos, trudną drogą, żołnierzy zmogło pragnienie a Kalinik, z pomocą Pana, postawił przed nimi kamienną fontanną.