Wady te powodowały, że statek nie przynosił wymaganego zysku, co przyczyniło się do podjęcia decyzji o modernizacji jednostki.
W 1906 roku stocznia Newport News Shipbuilding & Drydock Co. przystosowała żaglowiec do roli zbiornikowca dla Sun Oil Co., jednocześnie zmniejszając jej ładowność z 11 000 ton do 7 400 ton (czyli około 60 000 baryłek ropy), co spowodowało zmniejszenie zanurzenia z 11 do 8,5 m. Załoga żaglowca składała się z 16 osób, a po modernizacji 18 (kapitan, inżynier, 2 sterników, 2 stewardów oraz 10 do 12 marynarzy).
19 listopada 1907 roku „Thomas W. Lawson” ruszył w swój ostatni rejs z Filadelfii do Londynu jako zbiornikowiec Anglo-American Oil Co. z ładunkiem 58 300 baryłek ropy naftowej. 13 grudnia w trakcie sztormu na Morzu Celtyckim starał się stanąć na kotwicy, jednak w nocy łańcuch kotwiczny pękł, zostawiając statek na łasce morza. Około godziny 1:15, po złamaniu wszystkich masztów, żaglowiec zatonął niedaleko wysp Scilly (południowa Anglia). W trakcie tego rejsu na statku przebywało 18 osób załogi oraz pilot. Z katastrofy ocalał jedynie kapitan George Dow i mechanik Edward Rowe, którzy jako pierwsi opuścili statek.
Bibliografia Żaglowce wielomasztowe
Linki zewnętrzne Pozycja wraku –
Kategoria:Szkunery Kategoria:Amerykańskie jachty i żaglowce Kategoria:Zbiornikowce Kategoria:Statki z XX wieku