Na początku 1942 roku Kaiser zaproponował uruchomienie masowej produkcji lotniskowców eskortowych z możliwością budowania 100 takich jednostek rocznie. Propozycja została przyjęta, choć w nieco skromniejszych rozmiarach. Prezydent Franklin Delano Roosevelt zatwierdził budowę w stoczniach Kaisera 50 lotniskowców eskortowych, z których część miał otrzymać brytyjski sojusznik, jednak później wycofano się z tego zamiaru i wszystkie jednostki otrzymała flota amerykańska.
Opis konstrukcji Ogólne założenia konstrukcyjne serii lotniskowców eskortowych określanych jako typ Casablanca były wzorowane na wcześniejszym typie Bogue. Główna różnica polegała na tym, że wykorzystano konstrukcję kadłuba szybkich frachtowców typu S4-S2 BB-3, które były napędzane dwoma śrubami zapewniającymi większą prędkość. Okręty typu Casablanca budowano od początku jako lotniskowce, bez przeprowadzania adaptacji już istniejących frachtowców. Mimo sporego doświadczania stoczni cykl produkcyjny pierwszych dziesięciu okrętów serii trwał od 241 do 287 dni. Przy ostatnich jednostkach udało się go skrócić do 101-112 dni. Okręty były nieco mniejsze niż typ Bogue. Pokład lotniczy miał długość 144,4 m i szerokość 24,4 m. Hangar pod pokładem liczył 78 m długości, 17,1 m szerokości i 5,3 m wysokości. Mieściło się w nim 27 samolotów.