powstała także koncepcja poszerzenia MTP o tereny na płycie pokrywającej torowiska części dworca głównego, jak również ekspansji dużych pawilonów na tereny między ulicami Matejki i Ułańską (projekt Andrzeja Bzdęgi i zespołu)Tadeusz Gałecki, Plany miasta bez tajemnic, w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/1983, s.8-9, ISSN 0137-3552. Nie doszły one również do skutku. W końcu lat 70. i w latach 80. powstały jeszcze następne duże pawilony o mniejszych walorach architektonicznych.
Okres po roku 1989 charakteryzował się głębokimi ingerencjami w istniejącą materię architektoniczną targów. Dochodziło przede wszystkim do łączenia mniejszych pawilonów w większe kompleksy (np. tzw. Czteropak), a także wyburzania niektórych mniejszych lub niedostatecznie funkcjonalnych obiektów i zastępowania ich nowszymi. Powstał też nowy hol recepcyjny od strony Mostu Dworcowego, prowadzący dialog architektoniczny z pawilonem Iglicy. Planowane są dalsze głębokie modernizacje strefy wejściowej i Centrum Targowego.