mały Piotr Orseolo (ur. 1011, zm. 1046 lub 30 sierpnia 1059) – król Węgier w latach 1038–1041 i 1044–1046.
Wczesne lata w Wenecji i ucieczka na Węgry Piotr przyszedł na świat w Wenecji. Jego ojcem był doża wenecki Otton Orseolo, zaś matką siostra króla Węgier, Stefana I.
W 1026 r. w wyniku powstania w Wenecji Otton Orseolo utracił stanowisko doży i zbiegł do Konstantynopola. Piotr nie udał się wraz z ojcem do Bizancjum. Podążył ze swoją matką na Węgry, gdzie oboje znaleźli się na dworze królewskim Stefana I.
2 września 1031 r. jedyny syn Stefana, szykowany na dziedzica tronu Emeryk poniósł śmierć w czasie polowania. W tej sytuacji wuj Piotra właśnie jego wyznaczył na swojego następcę. Chciał mieć bowiem gwarancję, że zaprowadzone przezeń na Węgrzech chrześcijańskie porządki nie skończą się wraz z jego śmiercią. Z tą decyzją króla nie potrafił pogodzić się jego krewniak, zwolennik pogaństwa Vazul, który wziął udział w spisku mającym na celu pozbawienie życia Stefana. Jednak ów spisek nie powiódł się, a Vazula oślepiono i wlano mu do uszu roztopiony ołów. Gniew Stefana dotknął również synów niedoszłego królobójcy: Leventego, Andrása i Béli, którzy zostali wygnani z kraju.