W okresie, kiedy Partia Liberalna znajdowała się w opozycji, Asquith kontynuował karierę prawniczą. W Izbie Gmin przemawiał na tematy związane z polityką gospodarczą. Opowiadał się za wolnym handlem. Kiedy liberałowie powrócili do władzy w 1905 r., Asquith został kanclerzem skarbu. Na tym stanowisku doprowadził do nałożenia wysokich podatków na dochody niepochodzące z zarobku, dzięki czemu udało mu się uzyskać fundusze na emerytury dla osób powyżej 70 roku życia.
Premier Henry Campbell-Bannerman zrezygnował z urzędu w kwietniu 1908 r. z powodu złego stanu zdrowia. Nowym premierem został Asquith. Król Edward VII przebywał wówczas na wczasach w Biarritz i odmówił przyjazdu do Londynu z powodów zdrowotnych. Asquith musiał więc pojechać do Biarritz, aby z rąk monarchy otrzymać oficjalne powołanie na stanowisko premiera rządu Jego Królewskiej Mości.