Wówczas cmentarz był otoczony murem, posiadał bramę wejściową, a na miejscu znajdował się budynek stróża.

Obiekt posiadał wiele zabytkowych macew i steli nagrobnych, stanowiących nagrobne płyty pionowe z płaskorzeźbami i inskrypcjami. Na początku XX wieku cmentarz nie był już czynny do celów grzebalnych (dowodzi tego wniosek z 1905 roku o budowę domu przedpogrzebowego na nowym cmentarzuEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, Sanok 1998, s. 102–103.).

Od 1867 teren cmentarza mieścił się przy ulicy Lwowskiej, przy stromym podjeździe drogiAlojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 396.. Później arteria została przemianowana na ulicę Jagiellońską. Na cmentarzu nie dokonywano już pochówków w okresie II Rzeczypospolitej.

Podczas II wojny światowej na terenie Okopiska odbywały się egzekucje dokonywane przez Niemców.