Calais ( []) – miasto i gmina w północnej Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Pas-de-Calais, położone nad Cieśniną Kaletańską.
Dane ogólne Według danych na 2010 r. gminę zamieszkiwało 73 636 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 2198 osób/km² (wśród 77 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Calais plasuje się na 4. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 10.). Calais dzieli się na 13 dzielnic: Beau Marais, Cailloux, Calais-Nord, Courgain Maritime, Fontinettes, Fort-Nieulay, Gambetta, Nouvelle-France, Mi-Voix, Petit Courgain, Plage, Pont-du-Leu, Saint-Pierre.
Historia Calais założono w X wieku. W 1347 r., w czasie wojny stuletniej, zostało zdobyte przez Anglików, po jedenastomiesięcznym oblężeniu (miasto skapitulowało 3 sierpnia 1347). Zajęcie Calais przez Anglików potwierdzono na mocy pokoju z Brétigny w 1360 r.. Od tego czasu stało się ważnym ośrodkiem handlu wełną angielską. Od 1558 r. we władaniu Francji, z wyjątkiem lat 1596–1598, gdy było zajęte przez Hiszpanię. W czasie II wojny światowej w Calais znajdowały się główne umocnienia Wału Atlantyckiego. Niemcy przez dłuższy czas wierzyli, że inwazja w Normandii to akcja mająca odwrócić ich uwagę od sił alianckich mających zaatakować Calais. Zniszczone w 1944 r.