thumb|Flaga narodowa krymskich Tatarów thumb|Kobieta tatarska w stroju z XVIII wieku Tatarzy (nazwa własna: tatarlar / татарлар) – ludy tureckie w Europie wschodniej oraz północnej Azji używające nazwy „Tatarzy” do samookreślenia.
Nazwa „Tatarzy” po raz pierwszy pojawiła się wśród koczowniczych plemion turkijskojęzycznych z terenów północno-wschodniej Mongolii i rejonu Bajkału, prawdopodobnie spokrewnieni są z Połowcami i Kipczakami. Weszli w skład imperium Czyngis-chana i jako element wieloetnicznej armii mongolskiej brali udział w wyprawach na Europę, przez co Europejczycy zaczęli określać mongolskich najeźdźców „Tatarami”.
Po rozpadzie imperium mongolskiego utworzyli szereg państw w jego zachodniej części, m.in. Złotą Ordę, Chanat Astrachański, Chanat Kazański, Chanat Syberyjski, Chanat Krymski. W XIV wieku przyjęli sunnicką wersję islamu.
W Cesarstwie Rosyjskim wiele narodów turkijskich określano „Tatarami”, m.in. Azerów („Tatarzy kaukascy” bądź „Tatarzy zakaukascy”), Karaczajów i Bałkarów („Tatarzy górscy”), Kumyków („Tatarzy dagestańscy”) i Nogajów („Tatarzy nogajscy”). Nazw tych już się obecnie nie używa.