W 1923 r. rodzina Wolnych zamieszkała na Woli Duchackiej. Od 1929 do 1938 r. Wolny uczęszczał do Szkoły Powszechnej im. J. Piłsudskiego na Woli Duchackiej – szkoła znajdowała się i znajduje w Prokocimu. Pierwszy kontakt z harcerstwem miał w roku 1928, kiedy ojciec zaczął przyprowadzać go na zuchowe zbiórki 2 Drużyny Kolejowej przy Dworcu Głównym. W 1931 r. na Woli zaczęła działać z inicjatywy dh. Stanisława Watycha 1 Drużyna im. Tadeusza Kościuszki, do której dołączył w tymże roku. W 1934 r. pojechał na swój pierwszy obóz harcerski do Spały. W 1936 r. dołączył do Związku Strzeleckiego i jeszcze w tym samym roku uczestniczył wraz z nią w Marszu Szlakiem Kadrówki do Kielc. W czasie roku szkolnego 1934/1935, aby zarobić trochę pieniędzy sprzedawał w Krakowie popołudniówkę „Goniec Krakowski”.
II wojna światowa W 1939 r. miesiąc przed wybuchem wojny wyjechał razem z młodszym bratem Jerzym w odwiedziny do jednostki wojskowej w Bydgoszczy, w której służył brat, Zygmunt. Został tam poinformowany o wybuchu wojny, co przyczyniło się do szybszego powrotu do Krakowa. Kiedy 1 września Niemcy zaatakowali Polskę, Włodzimierz Wolny postanowił pójść wraz z 20 pułkiem piechoty jako ochotnik do Lwowa. Tam z marszu został przydzielony do obrony Cmentarza Janowskiego.